Afscheid van Jan, Michiel, Alex, Tseard en Niels.

Malta zal niet meer hetzelfde zijn..

pic

De dag dat ik aankwam op Malta werd ik in een busje gestopt. In dat busje zat ook een jongen met een bos vol krullen. Bleek ook een Nederlander te zijn. Ik had toen niet gedacht dat dit een Nederlander was waarmee ik nog vele liters drank en ongelooflijk veel plezier zal gaan hebben! Dit bleek Jan Muller te zijn. De jongen die samen met Michiel al het langste aanwezig was op Malta.

Michiel was zijn huisgenoot. Stond voor iedereen klaar en was mijn persoonlijke postbode. Hij was al voor veel mensen een luisterend oor geweest en werd daar misschien niet altijd voor bedankt. Ondanks dat bleef hij voor iedereen klaar staan. Een avondje "So you think you can dance?" van RTL5 ? Daar zei Michiel geen nee op!

Alex zagen we eigenlijk 95% alleen bij het uitgaan. Heb zelf niet zoveel met hem gepraat maar toch was het wel een toffe gast. Samen met Tseard waren zij de mooiboys van Malta.

Tseard en Alex kwam ik de zelfde dag tegen als Jan. Toen ik voor het eerst bij mijn voormalige apartement (meridjan) kwam, stonden zij te wachten op Manon en Jolien. Ik heb ze pas 3 weken later weer voor het eerst gezien. Tijdens het uitgaan vertelde Tseard dat hij een sinasappelboom was en ik zijn sinasappeltje was. (uhh..Juist) Deze term heb ik nog lang aangehoord. Pas na 4 weken kwam hij naar mij toe en zei: Vanaf nu ben je rijp en ga ik je plukken.. (uhh.. nog meer juist...)

Niels ga ik sowieso nog weer zien! Hij woont tenslotte maar 5 minuten rijden van mijn huis. Niels woont namelijk gewoon in Winschoten! En daar boven op zit hij gewoon bij mij op school!! En om het nog gekker te maken woont zijn vriendin een straat achter mij in Blijham! (Heb haar nog nooit gezien) Met niels was het altijd gezellig! Dronke of niet, Je had altijd lol met hem! Ik hoop dat nog vaak over te kunnen doen in Winschoten of ergens anders.

Malta neem je mee naar huis

Veel mensen hier zeggen: "What happens on Malta stays on Malta" maar ik ben het daar niet mee eens. Wat hier gebeurd in 20 weken tijd is ongelooflijk! Je wordt in je eentje voor de leeuwen gegooid en je leert ermee om te gaan.

De ervaringen en gebeurtenissen die je meemaakt kun je gewoon simpelweg niet achterlaten. Die neem je mee naar huis en ga je nooit meer vergeten. Jan, Michiel en Niels hebben allemaal een Handdoek meegekregen met teksten van ons erop. Op deze manier zullen ze Malta al helemaal niet meer vergeten.

Ik hoop echt dat we ooit nog weer een Malta reunie gaan doen. Want de personen die ik hier heb ontmoet zijn het stuk voor stuk waard om opnieuw te ontmoeten.